نگاهی به نمایشگاه انفرادی عکس کودکان نفتی ، رضا عادلی

نمایشگاه حاصل نتیجه چندروزی کنجکاوی و سفر به معنی کودکی است، شاید همیشه تا کلمه کودک و دوران کودکی را به زبان می‌آوریم، در ذهن‌مان تصاویری رنگارنگ و لبریز از شور و هیجان نقش می‌بندد. ولی با کمی تأمل درمی‌یابیم که در همه‌جای جهان کودکان تنها مشغول بازی نیستند. به کودکانی می‌رسیم که بزرگترین هم‌چون هم‌بازی اجباری با خود، به تمام بازی‌هایشان راه می‌دهند و شاید حتی کودکانی که با کلمه پارک و کلاس و مدرسه هیچ آشنایی ندارند.

این سربازان کوچک می‌بایست ثروتمندترین روزهای کودکی را تجربه می‌کردند، ولی بوی جنگ و طمع آدمی تمام دنیایشان را پر کرده، دنیایی که سیاهی نفت و جنگ از دیوارهایش سرریز است.

به گمانم بهتر است رنگ دل‌تنگی را از دستان کودک بی‌امید کنار جاده، از مادری رنجور، از پاهای خسته‌ی پدر، یا از عروسکی خون‌آلود از خرابه‌ای بپرسیم.

به راستی سهم ما انسان را از زندگی چیست؟!
سهم کودکان از غرور و طمع آدمی؟!

من واژه‌هایی را می‌شناسم که مهربانی و آزادی را می‌شناسند و کودکانی که دل‌شان پر از حسرت است به این واژه‌ها…

نمایشگاه انفرادی عکس «کودکان نفتی» رضا عادلی، تا ۹ دی‌ماه ۹۵ در نگارخانه مجتمع سینمایی ۲۲ بهمن، واقع در اول سربالایی ولیعصر، سینما ناجی، طبقه زیرزمین دایر است.