نگاهی به نمایشگاه انفرادی طراحی فرهاد باغبان

هر خواهشی،خواهش دیگری ست. (لکان)

عصیان هنرمند در برابر انبوهی خود آزاری “دیگری”. عصیان هنرمند در برابر انبوهی “دیگر آزاری”.
وقتی لذت و آرامش دست نیافته ی درونی در آزار دیگریست.
طراحی های فرهاد باغبان در واقع آخرین پناهگاه امن هنرمندی ست که میخزد در گوشه ایی با دستی که بر دهان مانده و سیل سیاهی و آزارهای خواسته و ناخواسته جاری در جامعه، پلشتی های بر زبان آمده ی جاری از قاب طرح ها؛ گویی جهان سرشار از “آزار” است تا نشانی از عبور انسان.
درون انسانهای به تصویر کشیده شده، با آنچه روایت هنرمند از روابط انسانی جاری در جهان خارج است، درد مشترک می نماید. کنش هنرمند در برابر خود شیفتگی ی جمعی رواج یافته در جامعه، که ویرانی محرومیت از بودن “دیگری” را بر دوش میکشد و تنهایی ناگزیر میشود، و روایت روان شناختی هنرمند از برگشت تخیلات ویران گر فرد بر خویشتن و دیگری، که نهایتن منجر به نابودی اش میشود. لذتی که در سراب آزار است و آزاری که به خودویرانگری می انجامد. در دو اثر انتهایی نمایشگاه به طرز ناباورانه ایی شاهد دو اثر متفاوت از سیمای هنرمند هستیم که در برخورد و کشاکش این روایت، انسان از دست رفته ایی بیش نیست.

شاهرخ شعبانی