نگاهی به فیلم مادری ساخته رقیه توکلی در دومین روز جشنواره استانی فیلم فجر

گزارش بولتن از دومین روز جشنواره استانی فیلم فجر

نگاهی به فیلم مادری ، ساخته رقیه توکلی

فیلم مادری این فیلم در بین چهار فیلمی که در جشنواره فجر دیده ام اولین فیلمی بود که کارگردانیش کمی بر داستانش می چربید . مثل ما بقی فیلم ها فیلم نامه سطحی و نا امید کننده بود اما کارگردان توانسته بود در لحظاتی آن بازی را که انتظار داشتیم از بازیگرش بگیرد. نازنین بیات با جنس بازی لطیفش اگر ذهنیت اینکه شبیه به ترانه بازی میکند را از ذهنم حذف کنم توانایی های خوبی دارد و میتوانست حتی در این فیلم خیلی خیلی بهتر باشد . ظرفیت داستانی پایین و لوکیشن نامربوط فیلم که شاید تنها هدف شخصی کارگردان بوده است یا تنها چند پلان لهجه و پشت بام . منظورم این است که اگر لوکیشن این فیلم هرجایی به جز یزد بود هیچ تفاوتی نداشت . بازی محو و نپخته (به قول دوستان در نیامده) از هانیه توسلی مرا شوکه کرد و انتظار خیلی بیشتری داشتم و هومن سیدی که تنها میتوان گفت بد نبود اما خوب هم نبود . هومن سیدی و جنس بازی و تفکرات شخصیش را واقعا دوست دارم، هومن سیدی سیزده یا اعترافات ذهن خطرناک من همیشه من را جذب کرده است اما این هومن سیدی آنی نبود که من دوستش دارم. فیلم فدای داستان سطحیش می شود یک اتفاق تکراری که فیلم نامه نویس در تلاش و خود زنی هست که گره افکنی های کور را ایجاد کند و تماشاگر را شوکه کند که این بار بر عکس سوفی و دیوانه یا تابستان داغ کارش را آنقدر خوب بلد نبود یا تقلیدش آن قدر خوب نبود که کپی کند و مخاطب بگوید وای چی شد؟! نکته جالبی که در فیلم دیروز هم بود ظهور استعداد های خردسال است که گاها حتی از بازیگران بزرگسال ما بهتر دیالوگ های خود را درک میکنند می دانید چرا؟ چون آن ها حرف را زندگی می‌کنند و بلد نیستند که یک شبانه روز ذهنیت سازی کنند تا مبادا ژستشان مقابل دوربین خراب شود. دوربین ها و زاویه های قاب بندی و نوع حرکت ها هم که واقعا دیوانه کننده است و منی که در این باب اطلاعات کافی ندارم هم گاهی دوست دارم سرم را به صندلی مقابل بکوبم ، شاید چون اشتباه میکنیم و گاها فیلم های خود را با فیلم های روز دنیا مقایسه می کنیم و این فیلم برداری تنها به فیلم مادری یا سوفی و دیوانه ربط ندارد فعلا کاری ندیده ام که حتی در یک پلان فیلم برداریش و هوشمندانه بودن کادرش مرا به تحسین وا بدارد . فیلم مادری هم مثل تمام فیلم هایی که تا الان دیده ام میتوانست و ظرفیت داشت که خیلی بهتر باشد ، نکته اخر اینکه اگر میگویم کارگردانی بهتر از داستان بود منظورم این نیست که کارگردانی خوب است بلکه متن افتضاح با یک کارگردانی ضعیف همراه است.