گفتگوی ویژه بولتن با بهناز جعفری، بازیگر فیلم لانتوری
بهناز جعفری، بایگر تئاتر و سینما و یکی از بازیگران فیلم لانتوری، ساخته رضا درمیشیان، این روزها مهمان شهر تبریز است. مجالی دست داد تا در یک گفتگوی کوتاه دوستانه دقایقی به صحبت درباره فیلم لانتوری بپردازیم.
فیلم لانتوری که اولین روزهای اکران خود در تبریز را تجربه میکند، با استقبال گسترده تماشاگران روبرو شدهاست. بعد از تماشای این فیلم سوالاتی در ذهن بیننده به وجود میآید که پاسخ بهناز جعفری به این سوالات جالب توجه و خواندنیست. یکی از ویژگیهای بارز فیلم لانتوری، خشونت نیمهعریانی است که بر فضای فیلم حاکم است. از صحنههای زد و خورد و چاقوکشی اعضای گروه لانتوری تا گریمهای مربوط به صحنههای اسیدپاشی؛ گرچه برخی معتقدند برای ادای حق مطلب در ژانرهای اجتماعی که به مسئله خشونت میپردازد، لاپوشانی وخودسانسوری در نشان دادن خشونت، خیانت به وظیفه و دغدغه و تماشاگر است، چرا که تنها با نشان دادن عریان و و ذات حقیقی این خشونت است که میتوان تماشاگر را تحت تاثیر قرار داده و پیام دوری از خشونت برای او فرستاد، ولی عدهای نیز معتقدند به تصویر کشیدن این سطح از خشونت روی پرده نقرهای، از طرفی منزجر کننده و چه بسا باعث از بین رفتن قبح عمل و موجب بازتولید خشونت نیز میشود.
بهناز جعفری در این باره میگوید: با اینکه صحنههای مخصوصن مربوط به گریمهای اسیدپاشی بسیار رقتانگیز و دلخراش بود، ولی اولین باری که به عنوان تماشاگر به تماشای فیلم نشستم، با دیدن همین صحنهها، خودم را جای قربانی گذاشتم، با تمام وجود این درد را درک کردم و با قربانی همذاتپنداری کردم. به نظر من بهترین راه برای نشان دادن عمق درد و رنجی که این قربانیها میکشند همین است که رضا درمیشیان به بهترین شکل ممکن از عهده آن بر آمده است.
یکی دیگر از ابعاد قابل پرداخت فیلم، طرح مسئله ونحوه برخورد فیلم با قصاص است. زنی که بنا به احساس وظیفه شغلی-اجتماعی خود، در پی گرفتن رضایت از خانواده قربانیان قتل است، در گیر و دار زندگی به نقطهای میرسد که خود در دوراهی انتخاب بین قصاص و بخشش قرار میگیرد. گرچه عدهای از منتقدان، از جمله خانم دبورا یانگ، منتقد آمریکایی نشریه هالیوودر ریپورتر معتقد است درمیشیان در این فیلم به بهترین نحو ممکن قصاص را توجیه کردهاست، ولی بهناز جعفری معتقد است بخشش پیام اصلی این فیلم بوده، و درگیریهای درونی نقش مریم در این برهه، تصمیمی که میگیرد و راهی که بعد از آن دنبال میکند یکی از بهترین پرداختهای ممکن به این مقوله است.
ایشان در پاسخ به این سوال که آیا به همه توصیه میکنید این فیلم را ببینند، به شوخی میگوید خودم هم دیگر نمیروم ببینم همان یکبار کافی بود! ولی در ادامه میگوید دیدن این فیلم برای جامعه خشونت زده ما از نان شب هم واجبتر است!
