اطلاعیه

اگر رویدادی وجود دارد که می‌خواهید بقیه هم از آن با خبر شوند، اطلاعات رویداد را (عکس و توضیحات مناسب)
به ایمیل info[at]ebultan.com ارسال نمایید تا به صورت رایگان و با نام خودتان در بولتن درج گردد.

انتخاب سردبیرمجله فرهنگی هنریگردشگریگردشگری داخل شهر

معرفی مقبره ی دوکمال تبریز

مقبره ی دوکمال

معرفی مقبره ی دوکمال تبریز

معرفی مقبره ی دوکمال تبریز – بو هفته تبریزده هارا گداخ ؟ مقبره ی دوکمال (باغ کمال):

 مقبره‌ی دو کمال تبریز آرامگاه کمال‌الدین مسعود خجندی، شاعر نامدار قرن هشتم و نهم هجری و کمال‌الدین بهزاد، نقاش و نگارگر قرن دهم هجری است و به همین دلیل به نام «دو کمال» شهرت یافته است. این مقبره در محله‌ی بیلانکوه تبریز قرار دارد و طبق اسناد تاریخی موجود، علاوه بر این نقاش و شاعر بزرگ، مدفن جمعی از هنرمندان تبریز از جمله نظام‌الدین سلطان محمد نقاش، استاد سلطان محمود مجلد (استاد جلدساز دوره‌ی صفوی)، مولانا طوسی و مولانا شروانی است
در دوران صفویه منطقه ای سرسبز و پر از درخت بود. همین امر باعث شد تا او را از خجند تاجیکستان به تبریز بکشاند. در مدح بیلانکوی (ویلانکوی) هم ابیاتی سروده است. سال ها در همانجا زیست و بعد از فوت هم در خانگاهش در همین محله به خاک سپرده شد.

کمال الدین مسعود خجندی (عارف و شاعر پارسی گوی قرن هشتم هجری) در زمان حکمرانی آل جلایر بر آذربایجان و در نبود حکومت مرکزی، بعد از سفرش به مکه در تبریز ساکن شد. سلطان حسین جلایری هم در منطقه ی بیلانکوه خانقاهی را برای سیر و سلوک های عرفانی وی بنا نهاد.
بعد ها کمال الدین بهزاد هراتی (نگارگر بزرگ عصر صفوی) در اثر فتح هرات توسط شاه اسماعیل صفوی، توسط وی به تبریز آورده شد و در همین مکان سکنی گزید.
امروزه هم به افتخار نام این دو تن این بنا به مقبره ی دو کمال معروف شده است. اما این تمام امر نیست. سلطان محمد نقاش که با ترکیب دو سنت نقاشی هرات و ترکمان پایه های مکتب نگارگری تبریز را بنا نهاد و در کنار کمال الدین بهزاد، تاثیر ژرفی در این مکتب داشت، و نیز سلطان محمود مجلد(هنرمند جلد ساز دوران صفویه)، مولانا طوسی(شاعر) و مولانا شروانی نیز در این مکان به خاک سپرده شده اند. و گفته می شود که مدتی نیز قبرستانی عمومی شد.
اما این مکان بعد ها متروکه شد تا این که در دهه ی پنجاه، توسط سازمان آثار ملی ایران، قبر کمال الدین خجندی و کمال الدین بهزاد کشف شد و با احیا، تبدیل به مکانی گردشگری و تاریخی شد.
ولی امروزه وقتی از محله ی قدیمی بیلانکوه وارد این مکان تاریخی می شویم، قبل از هر چیز متوجه مکان موسسه ی آموزش عالی علمی- کاربردی می شویم که از سال ۸۱ که با تک رشته ی هنر های چوبی در محله ی ابوریحان کار خود را آغاز کرده بود، بعد ها با اضافه کردن چند رشته ی دیگر هنری در سال ۸۴ به این مکان منتقل شد. امروزه در اطراف خانقاه که آرامگاه دو کمال هم محسوب می شود، با معماری سنتی ایرانی کلاس ها و بخش های اداری این موسسه آموزش عالی ساخته شد. و سه حوض و مجسمه هایی از کمال الدین خجندی و کمال الدین بهزاد را هم در محوطه اش شامل می شود. در این موسسه رشته هایی چون معماری، گرافیک، عکاسی، هنر های چوب، طراحی فرش و… در مقاطع کاردانی و کارشناسی تدریس می شود.
این مکان در روز های تابستان هم پذیرای گردشگران می باشد.
عکس و گزارش از ائلیار نبیی
نشر از بولتن فرهنگی هنری تبریز
@ebultan

 

دیدگاه خود را ثبت کنید