نگاهی به نمایشگاه آثار سیاهقلم رقیه زاهدی
رئالیسم در نقاشی هر چند در ایران نیز تاریخی بس طولانی و نقاشانی نامدار دارد، ولی به دلایل مختلف (از جمله موقعیتهای سیاسی/اجتماعی/فرهنگی خاص ایران) هنرمندان چندان روی خوشی به آن نشان ندادند و نمیدهند. همین دلایل در دراز مدت باعث شده است که این سبک از نقاشی علیرغم وجود بزرگانی همچون عباس کاتوزیان، تحت الشعاع سبکهای دیگری که مفهومگرا و به نوعی از واقعیت عینی گریزان بودند، قرار گیرد. امروزه نیز تعدد نمایشگاههای نقاشی آبستره حتی در تبریز، نشانگر رغبت هنرمندان نقاش به گریز از واقعیت عینی است.
رقیه زاهدی که اولین نمایشگاه نقاشی خود را در این روزها، در نگارخانهی استاد مقبلی مجتمع فرهنگی هنری ۲۹ بهمن، در معرض بازدید گذاشته، در اولین گام خود به رئالیسم روی آورده است. آثار سیاه قلم او، اغلب تصویرگر آدمهای شهری و گاه روستایی است. هر چند نقاشیهای زاهدی فاقد تحرک و پویایی لازم هستند و اغلب موقعیتهای ایستا را در برمیگیرند و موقعیتهای نقاشی شده و سوژهها به لحاظ فیگوراتیو چندان جالب توجه نیستند، ولی آنچه نکته قوت کارهای زاهدی میتواند قلمداد شود رویکرد او به رئالیسم شهری است. رئالیسم شهری یکی از رویکردهایی است که رفته رفته در نقاشی به فراموشی سپرده شده است و نمایشگاه آثار رقیه زاهدی میتواند نوید دهندهی هنرمندی در ابتدای راه باشد که قصد دارد، این رویکرد را پی بگیرد.
این نمایشگاه از ۲۵ تا ۳۰ مهر در نگار خانهی استاد مقبلی مجتمع فرهنگی هنری ۲۹ بهمن منتظر بازدید علاقمندان است
